Ο Κώστας Παπαϊωάννου είναι Επίκουρος Καθηγητής Πολιτικής Συμπεριφοράς στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και Επιστημονικός Υπεύθυνος (ΕΥ) του έργου «Η Εποχή της Μετα-αλήθειας: Πολιτικά Κόμματα και Θεωρίες Συνωμοσίας (CONSPIRAPOP), το οποίο χρηματοδοτείται από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ, 2026–2028). Το ερευνητικό αυτό έργο αποτελεί συνέχεια της διδακτορικής του διατριβής («Aρένα θυμωμένων μυαλών; Aποκαλύπτοντας Αθέατες Σχέσεις: Θεωρίες Συνωμοσίας, Λαϊκισμός και Δημοκρατία») και εξετάζει τις θεωρίες συνωμοσίας και τον λαϊκισμό στον πολιτικό λόγο, αξιοποιώντας δεδομένα από μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Instagram, X/Twitter) μέσω μιας συγκριτικής ανάλυσης ευρωπαϊκών χωρών.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εντάσσονται στους τομείς της πολιτικής ψυχολογίας και της πολιτικής συμπεριφοράς, με έμφαση στη διαμόρφωση των πολιτικών στάσεων των πολιτών, στη λειτουργία της δημοκρατίας και στη σχέση των πολιτών με τους πολιτικούς θεσμούς και τα πολιτικά κόμματα. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, όπως τα Political Psychology, British Journal of Social Psychology, International Political Science Review, British Journal of Psychology, European Journal of Social Psychology και Acta Politica, μεταξύ άλλων. Έχει διδάξει και εργαστεί σε πανεπιστήμια της Ευρώπης, όπως το London School of Economics (Ηνωμένο Βασίλειο), το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης (Ολλανδία), το Université libre de Bruxelles (Βέλγιο) και το Πανεπιστήμιο του Lund (Σουηδία), καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες (University of California, Berkeley).

Έχει εργαστεί επί σειρά ετών ως Κύριος Ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (National Centre for Social Research, Λονδίνο), όπου ηγήθηκε και συμμετείχε σε ερευνητικά έργα, χρηματοδοτούμενα από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, με αντικείμενο τις στάσεις της κοινής γνώμης και την πολιτική στη μετα-Brexit Βρετανία. Τα έργα αυτά περιελάμβαναν και την αξιολόγηση πολιτικών προγραμμάτων και παρεμβάσεων, με τη χρήση πειραματικών και ημι-πειραματικών μεθόδων, συμβάλλοντας στη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων δημόσιας πολιτικής (π.χ., British Social Attitudes).

Είναι εκλεγμένος Πρόεδρος της Επιτροπής Νέων Ερευνητών (Early Career Committee) της Διεθνούς Εταιρείας Πολιτικής Ψυχολογίας (International Society of Political Psychology), με έδρα τη Νέα Υόρκη (ΗΠΑ).